Na een spannende wedstrijd werd Atletico Santa Cruz gisteren zonder punten terug naar huis gestuurd. Dynamo Betekom speelde een zeer goede eerste helft, maar we hadden weer last van onze “slechte vijf minuten” waarin we Atletico onnodig lieten terug in de wedstrijd komen. Al had dat ook wel te maken met hun dribbelvaardige spits. Doelpunten van ons waren van Jonas 2x, Bob 2x, Dries en Bert.
Een uitgebreid verslag vind je bij “meer lezen”.
We begonnen zeer sterk aan de wedstrijd. We speelden vanuit een sterke organisatie en Santa Cruz vond geen antwoord op ons sterk positiespel. De bezoekers hadden wel een klein beetje meer balbezit in de beginfase, maar omdat we niet als een kip zonder kop begonnen te jagen werden ze zelden gevaarlijk. En als ze dan eens een foutje maakten werden ze genadeloos afgestraft met een counter. Jonas bezorgde de doelman van Santa Cruz een nachtmerrie door de slapende keeper twee maal te verrassen op korte tijd.
Na deze voorsprong kreeg Dynamo even vleugels, want we begonnen sterker te spelen. Ook Bob scoorde nog voor de rust. Maar Atletico toonde dat het ook klassespelers heeft. Hun franstalige spits, Gilles, liep zomaar door 3 Dynamo spelers en werkte zonder aarzelen mooi af. Deze goal had vermeden kunnen worden, maar het zegt vooral veel over de dribbelvaardigheid en snelheid van de spits. (hij soorde al 22 keer in 8 matchen) Niet lang daarna scoorde Bert voor Dynamo en gingen we tevreden de rust in met een 4-1 voorsprong.
Na de break begonnen we alweer sterk en vol zelfvertrouwen aan de wedstrijd, en Bert liet zich op korte tijd tweemaal opmerken met acties die voor doelgevaar zorgden. Het tweede tegendoelpunt dat we te slikken kregen viel dan ook als een donderslag bij heldere hemel. De slechte vijf minuten waren het gevolg en Atletico kreeg weer vertrouwen. Hun spits trapte in korte tijd twee keer van afstand en scoorde twee keer. Een keer in de linkerhoek en een keer prachtig in de winkelhaak: 4-4 .
Ik voelde dat we beter waren en dat ik nog iets recht te zetten had van mijn gemiste kans eerder in de wedstrijd. Dus ging ik na de gelijkmaker op het veld met de intentie om een goal te maken. Na twee minuten gaf Jonas de bal in de diepte. Ik liep er op volle snelheid mee naar de goal en op het aller-aller laatste moment dat ik kon trappen gaf ik een tikje, ik keek opzij en ik zag de bal tegen de netten vliegen, wat wel een super zalig moment was voor mij. Na deze onverwachte goal zakte het moraal van Santa Cruz en kookte het potje van hun franstalige spits over. Hij begon te jammeren bij elke ingreep van onze verdedigers (“dit is al de tiende keer”, zei hij in het nederlands). Elke fout die op hem gemaakt werd bestraft, dus hij had geen reden om te protesteren. Nadat hij de ref negeerde toen die riep, kreeg hij nog een gele kaart. (Na de match kon hij ineens geen nederlands meer, want hij had de ref niet verstaan.)
Terug naar de match want Elia trok plotseling op in hoge toeren en liep zowat heel Santa Cruz voorbij, maar de doelman hield hem van een goaltje. Dezelfde doelman kon niet beletten dat Bob, na een infiltratie vanop rechts, in de korte hoek binnentrapte en zo het doek liet vallen over de wedstrijd 6-4.
Het was al bij al een sportieve match van beide ploegen. Proficiat aan de dynamo spelers om altijd eerlijk te zeggen als het corner was als de ref het niet gezien had. De inzet was goed en bovendien is het record van 5 gewonnen competitie wedstrijden op rij verbroken. Dit was de ideale voorbereiding op de topper tegen Salvascore in april. Zoals we nu spelen moeten we van niemand uit onze reeks schrik hebben, alles is nog mogelijk. Ook bedankt aan de supporters: Kim, haar broer, den Diet en den Titte, de Jan en onze afgevaardigde, de Krikke. Tot vrijdag voor de vriendenmatch tegen “de Boerekes”.
Dynamo: Joon, Eli, Glenn, Kimme, Bob, Dries, Jimmy, Sam, Bert, Jonas
